I Zasady ogólne

§ 1

Byli mieszkańcy Wicynia i ich następcy, zorganizowani w Światowym Klubie Wicynian , mając świadomość dzielnej postawy całych pokoleń przodków od XIV wieku w służbie dla Polski, w pracy i w obronie uznali, że symbolem zwieńczającym ich drogę jest ks. dr płk Józef Zator-Przytocki.  

Urodzony i wychowany w Wicyniu kapłan to doktor nauk, pułkownik, bohater AK, kawaler Orderu Virtuti Militari i prałat honorowy Papieża Pawła VI. Swoją wiernością Ewangelii i miłością do Polski, pracą, nauką i bohaterstwem w II wojnie światowej  a następnie nieugiętością i niezłomnością wobec straszliwych prześladowań i tortur w więzieniach komunistycznych, stał się wyrazicielem wartości najwyższych, stale aktualnym wzorcem życia i przesłaniem na przyszłość dla nas wszystkich.

W celu umocnienia tego przesłania, byli mieszkańcy Wicynia i ich następcy ustanawiają  Medal Ks. Dra Płka Józefa Zatora - Przytockiego Odwaga dla przyszłości.

W imieniu wszystkich organizatorów zapraszamy gorąco  Państwa  wraz z całymi rodzinami, Państwa krewnych oraz bliskich z kraju jak i zagranicy na III Światowy Zjazd Wicynian.

Zjazd odbędzie się w dniu 30 Maja 2009 r. w Biskupicach Oławskich.

Jelcz-Laskowice

Witamy ponownie po przerwie konserwacyjnej!

Od dziś działamy w nowej szacie graficznej i z nowymi funkcjonalnościami. Pojawiła się długo wyczekiwana galeria!! :-) 

Dotychczas mogliśmy spotykać się w większej grupie tylko raz w roku, podczas zjazdu. Od dziś, możemy spotykać się codziennie i o dowolnej porze wymieniać poglądy, myśli, wspomnienia. Uruchomiliśmy Forum Klubu Wicynian, do którego serdecznie zapraszamy!

Srona forum: forum.wicyn.tmlikpw.org  

Historyczne początki Wicynia sięgają XIV wieku. Legendarne zaś, mogły mieć miejsce za czasów ostatniego króla piastowskiego Kazimierza Wielkiego lub jeszcze wcześniej. Z całą pewnością Wicyń pojawia się w dokumentach pisanych za czasów Władysława Jagiełły, w 1389r. Nie znamy dokładnie jego początków. Możemy sobie wyobrazić, że idący na wschód rycerze polscy znaleźli się w paśmie gołogór, w pięknej dolinie, nad zwolna płynącą czystą małą rzeczką, gdzie mogli popasać konie i odpocząć po trudach marszu.

Sprawozdanie II Światowego Zjazdu Wicynian, Nowa Wieś Głubczycka, 16-18 maja 2008 roku

Zapraszamy do Nowej Wsi Głubczyckiej (woj. opolskie), gdzie w dniach 16 - 18 maja 2008 odbędzie się II Światowy Zjad Wicynian. W imieniu wszystkich organizatorów, gorąco zapraszamy Państwa oraz Państwa Rodziny i Krewnych.

Z opowiadań swoich dziadków i pradziadków dowiadujemy się, że Wicyń słynął ze swych obyczajów, obrzędów religijnych, podziału na biednych i bogaczy, na dobrych i złych łudzi. Tradycyjnym zwyczajem było to, że każdy gospodarz niezależnie od stanu majątkowego posiadał swoje przezwisko, które przechodziło z pokolenia na pokolenie.

Jadąc na Zachód, na Ziemie Odzyskane w wagonach bez dachu, najbardziej wtedy zacząłem pamiętać. Ale jeszcze byłem za mały, abym mógł coś zrozumieć...

Urodzony w 1921 roku jako uczeń szkoły podstawowej 4-klasowej i 7-oddziałowej w Wicyniu, mieszkałem w centrum wsi, a tam właśnie skupiało się całe życie kulturalne mieszkańców...

Inne nieco zwyczaje niż dzisiaj, bogatsze i ciekawsze, panowały w tamtych latach i w wigilijny wieczór przede wszystkim w sposobie przygotowywania do tej uroczystości izby. Bo samo dzielenie się opłatkiem, choinka, siano pod obrusem, wigilijne potrawy - wszystko to pozostało na ogół bez większych zmian.

W wieczór sylwestrowy panował u nas zwyczaj chodzenia do sądziadów. Starsza młodzież i dorośli, przeważnie mężczyżni, ale zdarzało się, że kobiety też, przebierali się za różnych gałganiarzy, cudaków, wdziewali na siebie prawdziwe dziadowskie ubiory, smarowali twarze sadzami, farbą, zmieniali sposób mówienia i głos, tak, że trudno było kogokolwiek rozpoznać, a na tym właśnie cała sztuka polegała i szli od domu do domu wśród głośnych krzyków, śmiechu, wesołości.

Człowieka, przynajmniej w jakimś stopniu wrażliwego na piękno przyrody, gdy odbywa podróż ze Lwowa przez Złoczów, Zborów, Tarnopol w kierunku Podwołoczysk, lub przez Bóbrkę, Przemyślany, Dunajów w kierunku Podhajec, porusza do głębi uroda tamtych terenów, będących początkiem Płyty Czarnomorskiej, a noszących nazwę Wyżyny Podolskiej...

Jakie powinno być Logo Klubu Wicynian? Czy ma je stanowić pieczęć Wicyńska? Czy może logo TMLiKPW? A może powinniśmy opracować zupełnie nowe logo?

Zapraszamy do głosowania. 

Zapraszamy do rozwoju naszego serwisu.

Jeśli posiadasz ciekawe zdjęcia z Wicynia lub ze Zlotu Wicyniaków, przyślij je do nas. Zamieścimy je na stronie www.

"Boże, jeśli ja kiedykolwiek zapomnę o nich, Ty zapomnij o mnie..."
Szczecin, 15 czerwca 2005 r.

Na obecnych mapach Ukrainy, Kresów i Podola nie ma już Wicynia. Jest nikomu nie znana Smerekivka. Wicyń to nazwa polska. Może nazbyt polska, by ostała się we współczesnej rzeczywistości.

Wicyń był polską wsią, w stu procentach polską, niezaprzeczalnie i niezłomnie.

Wicyń można było uśmiercić siłą, podstępem, ale nie można było pokonać jego mieszkańców - obrońców z samoobrony i Armii Krajowej. Wrogowi pozostało więc tylko wymazać Jej nazwę na "krzyżu nagrobnym" tej bohaterskiej wsi. I tak uczyniono. Dla zatuszowania historii nadano nową, w niczym nie przypominającą tamtej - kilkusetletniej, rdzennej!

Z mapą walczyć łatwo, z człowiekiem, z jego pamięcią, sercem - o wiele trudniej!  Dlatego "NON OMNIS MORIAR - nie wszystek umarł". Wicyn nadal żyje, a żyć będzie dopóki zachowany jest w ludzkiej pamięci i sercu. Dopóki jest tematem rozmów pomiędzy dawnymi jego mieszkańcami, ich potomstwem. Dopóki oglądane są "wicyniana" w starych albumach naszych Rodziców i Dziadków oraz do póki organizowane są pielgrzymki do Ziemi Praojców.

Jednak niezwykle istotnym w jego "zmartwychwstaniu" będzie powstanie książki, zawierającej jak największy bagaż informacji o historii, losach, życiu w tej prastarej, heroicznej - często tragicznej, niekiedy szczęśliwej - ale zawsze polskiej wsi podolskiej.

Po wielu próbach nieudanych dotąd, szykuje się kolejna szansa na powstanie takiej książki - da Pan Bóg, że szansa skutecznie wykorzystana!

Źródło: K.Szczur: "Wicyń we wspomnieniach, dokumentach i fotografii"